|
 |
Prawda jest dla mędrca, piękno dla wrażliwego serca. Rzeczy piękne są trudne. Platon |
|
|
|
Prawda jest dla mędrca, piękno dla wrażliwego serca. Rzeczy piękne są trudne. Platon |
ODN » e-Uczyć lepiej »
Z przyjemnością zawiadamiamy stałych czytelników czasopisma
edukacyjnego Uczyć lepiej
o zmianie formy wydawania pisma.
Jesteśmy przekonani, że w dobie mediów i przekazu cyfrowego nowa,
proponowana przez nas formuła sprawdzi się i dotrze do szerszego
grona odbiorców. W związku z tym informujemy, że rezygnujemy
z papierowej
formy na rzecz przekazu elektronicznego.
Redakcja Uczyć lepiej
Wychowanie patriotyczne pojawiało się w doniesieniach prasowych, jako propozycja kolejnego przedmiotu i prawdę mówiąc, budziło opór wielu światłych pedagogów. Jednak obserwując kilkumiesięczne zmagania ministerstwa edukacji z trudną materią nauczania i wychowania, dość łatwo wyobrazić sobie ten nowy przedmiot, który szkoła jakoś musiałaby oswoić a uczniowie przeżyć. I nie o głębokim, duchowym i intelektualnym przeżyciu tu myślę, ale o zwyczajnym „szkolniackim odfajkowaniu kolejnej pańszczyzny”.
Iwona Wysocka WIĘCEJ
Patriotyzm, wychowanie patriotyczne i podobne zwroty utraciły siłę wyrazu w naszych czasach. Używane często, dla osiągnięcia określonych, bieżących celów politycznych, nieco spowszedniały. Jak w takim razie nauczyć miłości do Ojczyzny? Czy w ogóle można nauczyć miłości? Dlaczego należy kochać swój kraj?
Jest kilka pytań, które ludzie (myślący) zadają sobie od zarania dziejów. Kim jesteśmy, po co jesteśmy i dokąd zmierzamy? Dwa ostatnie pytania pozostaną w sferze dywagacji filozoficznych, ale na pierwsze możemy poszukać odpowiedzi.
Dorota Janicka WIĘCEJ
Zasadniczym celem i zadaniem każdej szkoły jest wszechstronny rozwój młodego człowieka, między innymi poprzez kształtowanie poczucia tożsamości kulturowej, lokalnej i narodowej, rozbudzanie zainteresowania kulturą regionu i życiem lokalnym. Pracując z młodymi, nauczyciele zobowiązani są do tworzenia wspólnoty nauczycieli, dzieci, rodziców i środowiska lokalnego oraz do kształtowania pozytywnej postawy wobec życia ludzkiego, Ojczyzny i przyrody. Rodzice, powierzając szkole swoje dziecko, mają nadzieję, że szkoła zapewni mu edukację i wychowanie uwzględniające wartości ogólnoludzkie.
Małgorzata Narożna-Szmania WIĘCEJ
Budując i realizując wewnątrzszkolne programy wychowania, bardzo często priorytetowo traktujemy sprawę kształtowania tożsamości ucznia, którego to efektem ma być zakorzenienie młodego człowieka w świecie wartości takich jak np. patriotyzm, tolerancja, uczciwość. Kreujemy przed uczniem, wychowankiem obraz naszego społeczeństwa w sposób bardzo idealistyczny, często podkreślamy, że te wartości są dla nas wspólne i że o nie opieramy się w codziennym życiu. Wskazujemy też często, jakim trudem były one okupione, przytaczając wątki z martyrologii narodu polskiego. Mówimy, że te wartości nas łączą, stanowią podstawę naszej dumy narodowej, dzięki nim czujemy się jednością i jesteśmy Polakami.
Piotr Bochański WIĘCEJ
Kiedy zaczynałam pracę nauczyciela historii w 1982 roku, nie mówiło się wtedy osobno ani o patriotyzmie, ani o ścieżkach edukacyjnych. „Róbmy swoje” – śpiewał wówczas Wojciech Młynarski. I robiliśmy! Jak?
Dla mnie, jako początkującego nauczyciela, ale też pasjonata i miłośnika Poznania, było normalne i oczywiste, że omawiając kulturę baroku w Polsce, przedstawiam jej odnośniki poznańskie. Dopiero po kilku latach, kiedy poczułam się już dość pewna jako nauczyciel historii, opracowałam innowację pedagogiczną: „Poznań – tysiąc lat dziejów”. Jej głównym założeniem było przyporządkowanie określonym epokom historycznym, omawianym na lekcjach historii, dziejów Poznania: historii miasta, sylwetek wybitnych poznaniaków, zabytków. Dawało to znakomite efekty: uczniowie byli zainteresowani, bo to był ich „fyrtel”.
Maria Pacholska WIĘCEJ
Na ubiegłorocznym spotkaniu przedstawicieli szkolnych klubów europejskich krótki wykład wygłosił prof. Ziółkowski. Rzecz dotyczyła wspólnego istnienia różnych narodów, kultur i tradycji w jednym europejskim mega-organizmie. W pewnym momencie padło retoryczne pytanie: czy my, zgromadzeni tu – w wielkiej sali konferencyjnej, jesteśmy tolerancyjni? Dziwne, ludzie popatrzyli na siebie nawzajem. No oczywiście, że jesteśmy. Nie mamy nic przeciwko innym nacjom, popieramy prawa narodów do samostanowienia, jesteśmy za równym traktowaniem wszystkich ludzi, potępiamy chuligańskie napaści na ciemnoskórych obywateli państw europejskich. Tak, to oczywiste. W sferze deklaracji jesteśmy znakomici. Zaczyna być gorzej, jeśli nagle okazuje się, że romska rodzina zamieszka w tej samej klatce co my, w mieszkaniu tuż obok naszego, a nasze dziecko ma np. od następnego miesiąca siedzieć w jednej ławce z małym Wietnamczykiem, którego rodzice od roku handlują na pobliskim bazarze. Coś zaczyna zgrzytać, prawda?
Iwona Wysocka WIĘCEJ
Historyczne spojrzenie na problematykę globalizacji sprawia, że uświadamiamy sobie jak głęboko sięga ona korzeniami w rozwój ludzkości i jak duży ma wpływ na oblicze dzisiejszego świata. Zadać by można sobie pytanie, czy we współczesnym świecie globalizacja zagraża patriotyzmowi? Czy zanikanie granic między państwami ochroni kulturę narodową? Czy bardziej jesteśmy obywatelami Europy, świata czy Polski?
Jolanta Czereśniowska, Halina Plewa-Michalska WIĘCEJ
We współczesnej edukacji banałem trąci stwierdzenie, że wszelkie próby kształtowania postaw patriotycznych wśród młodzieży muszą być starannie przemyślane. Jest tak, ponieważ młodzi ludzie są niezwykle – moim zdaniem – odporni na prostą, bogoojczyźnianą propagandę głoszoną ex cathedra. Trudno jednak czasem znaleźć taką metodę prowadzenia zajęć o patriotyzmie, która będzie atrakcyjna dla młodzieży, a jednocześnie nie zakłóci niekwestionowanej przecież powagi tematu.
Anna Krzemińska WIĘCEJ
Dbałość o język literacki w szkole spowodowała, że skutecznie wytępiliśmy z niej gwarę, czy choćby gwarowe powiedzonka. My – nauczyciele (zwłaszcza języka polskiego) spowodowaliśmy, że nasi wychowankowie mówienie gwarą uważają za coś gorszego. W zapędach o poprawność językową wytępiliśmy najładniejszą część naszego języka – soczystość wyrażeń, spójność z poprzednimi pokoleniami, bycie tu i teraz. Poprzez język przecież wyrażamy najpełniej naszą tożsamość narodową i regionalną. Czas więc naprawić to, co zniszczyliśmy!
Maria Przychodniak WIĘCEJ
Zainteresowanym tematyką wychowania proponujemy udział w:
Iwona Wysocka WIĘCEJ
